تحقیقات در مورد استفاده طولانی‌مدت نشان نداده است که بوریک اسید سرطان‌زا باشد. مطالعات روی افرادی که با بوراکس کار می‌کردند، هیچ عارضه تنفسی طولانی‌مدت ناشی از استنشاق منظم بوراکس را نشان نداد، اگرچه می‌تواند از طریق استنشاق جذب شود. هیچ مدرکی مبنی بر تجزیه بوریک اسید در بدن وجود ندارد، بیشتر آن در عرض ۴ روز از طریق ادرار دفع می‌شود، اما مقداری ممکن است در استخوان‌ها و به میزان کمتر در بافت‌های چربی رسوب کند.

بلع طولانی‌مدت بوریک اسید می‌تواند باعث مشکلات گوارشی مانند تهوع، استفراغ، درد شکم و اسهال شود، و به دنبال آن تب، سردرد، لرزش، انقباض عضلانی، بی‌حالی، ضعف، بثورات جلدی، زخم و پوسته‌پوسته‌شدن ایجاد گردد. خطرات بلندمدت ناشی از بلع مقادیر زیاد شامل آسیب کلیه و کبد، اثرات سیستم عصبی مرکزی مانند کما و تشنج، کاهش تعداد گلبول‌های قرمز خون، و فروپاشی گردش خون است که می‌تواند منجر به مرگ شود.

شیاف‌های بوریک اسید به دلیل خواص ضدقارچی، گزینه خوبی برای درمان خانگی عفونت‌های قارچی هستند. پزشکان اغلب استفاده از شیاف‌های واژینال بوریک اسید را برای عفونت‌های قارچی مکرر توصیه می‌کنند تا از مصرف طولانی‌مدت داروهای ضدقارچ جلوگیری شود. بوریک اسید برای واژینوز باکتریایی (BV) نیز به دلیل اثرات ضدباکتریایی آن، کاربرد رایجی دارد. ماهیت اسیدی ملایم آن، اسیدیته واژن را افزایش داده و محیط را برای رشد باکتری‌ها و قارچ‌ها نامناسب می‌سازد.

اگرچه بوریک اسید به طور طبیعی در خاک، آب و بسیاری از میوه‌ها و سبزیجات وجود دارد، اما ما فقط مقادیر ناچیزی از آن را جذب می‌کنیم که کاملاً بی‌خطر است. مواجهه از طریق استنشاق می‌تواند باعث خشکی بینی، گلو و دهان شود و همچنین ممکن است منجر به گلو درد، سرفه، خونریزی بینی و تنگی نفس گردد. بوراکس، نوعی از بوریک اسید که معمولاً در مواد شوینده و محصولات مراقبت شخصی استفاده می‌شود، می‌تواند برای چشم‌ها خورنده باشد و پوست حساس یا آسیب‌دیده را تحریک کند، اگرچه از طریق پوست به طور سیستمیک جذب نمی‌شود.

بلع بوریک اسید می‌تواند باعث تهوع، استفراغ، درد معده، اسهال، پوسته‌پوسته‌شدن پوست، بثورات جلدی و زخم شود. مسمومیت شدید می‌تواند منجر به آسیب کلیه، تشنج، کما، اختلال در گردش خون و مرگ شود. کودکان بیشتر از بزرگسالان مستعد عوارض سوء آن هستند.

قرص‌های بوریک اسید کپسول‌های ژلاتینی پر از پودر بوریک اسید هستند. دوز معمولاً حدود ۶۰۰ میلی‌گرم پودر در کپسول است. یک کپسول می‌تواند هر روز به مدت یک هفته قبل از خواب برای درمان عفونت قارچی در واژن قرار داده شود. در صورت عفونت‌های قارچی مکرر، پس از دو هفته درمان استاندارد، از شیاف واژینال دوبار در هفته به مدت ۶ ماه تا ۱ سال استفاده کنید.

اگرچه قرص‌ها برای استفاده واژینال بی‌خطر هستند، اما قبل از استفاده با پزشک خود مشورت کنید. این قرص‌ها بدون نسخه در دسترس هستند و توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تنظیم نمی‌شوند. قرص‌ها می‌توانند باعث تحریک یا احساس سوزش واژن و ترشح شوند. در حالی که کپسول را در واژن قرار داده‌اید، از رابطه جنسی خودداری کنید. اگر باردار هستید یا پوست آسیب‌دیده دارید که می‌تواند با آن در تماس باشد، از آن استفاده نکنید. قرص‌ها را نبلعید، زیرا می‌تواند عوارض جانبی تهدیدکننده زندگی ایجاد کند.

بوریک اسید به خودی خود بخار تولید نمی‌کند، استنشاق معمولاً از گرد و غبار پودر بوریک در هوا اتفاق می‌افتد. ذرات بوریک اسید در هوا تجزیه نمی‌شوند، بلکه به زمین می‌نشینند. این ماده قابل اشتعال نیست، با این حال، اگر گرم شود، ممکن است بخارات سمی تولید کند که قابل استنشاق هستند. استنشاق چنین بخاراتی می‌تواند بینی، گلو و دهان را تحریک کرده، باعث گلو درد، سرفه، تنگی نفس، خونریزی بینی شود و در ریه‌ها جذب گردد.